Portugal

Wijnbouw begon in Portugal onder Romeinse heerschappij rond 200 voor Christus. De Douro-vallei werd in 1756 onder leiding van markies de Pombal de eerste afgebakende wijnregio ter wereld — een eeuw vóór Bordeaux. De Methuen Treaty (1703) gaf Engelse handelaren preferente toegang tot Portugese wijn, wat de portwijn-industrie deed exploderen.

In de twintigste eeuw werd Portugal lang gedomineerd door coöperaties en bulk-export. Pas na de toetreding tot de EU in 1986 ontstond de moderne kwaliteitsbeweging, met grote investeringen in droge stille wijnen uit Douro, Alentejo en Vinho Verde.

Portugal heeft drie klimaatzones. Vinho Verde in het noordwesten is koel en regenrijk (Atlantisch), met meer dan twaalfhonderd millimeter neerslag per jaar. De Douro-vallei is bergachtig, droog en heet 's zomers (continentaal). Het zuiden — Alentejo, Algarve — is mediterraan met warme, droge zomers en milde winters.

Portugal teelt meer dan tweehonderdvijftig autochtone druivenrassen — bijna allemaal alleen daar. Touriga Nacional is de bekendste rode (port en droge Douro), Touriga Franca de meest aangeplante. Voor wit zijn Loureiro en Alvarinho dominant in Vinho Verde, Arinto en Antão Vaz in Alentejo. Veldsamenstellingen — co-fermentatie van vijftien tot dertig druiven samen — zijn een Portugese traditie die elders verloren ging.

Vinho Verde wordt dagelijks gedronken: licht, fris, soms met een lichte prikkel, vaak rond de tien euro per fles in restaurants. Port is voor na het diner of voor speciaal — niet meer alleen iets voor opa's stoel. Portugese wijn is in Nederland nog onderprijst voor wat je krijgt; ervaren wijndrinkers stappen er steeds meer op over.