Vinho Verde

Vinho Verde — letterlijk "groene wijn", verwijzend naar jeugdig in plaats van kleur — is een van de oudste afgebakende wijngebieden van Portugal, officieel sinds 1908. De regio in het noordwesten van Portugal, tussen Porto en Galicië, leverde eeuwenlang lichte, frisse, soms lichtbruisende wijnen voor lokale consumptie.

Lange tijd was Vinho Verde een marketing-product: massaal-geproduceerde, halfzoete supermarktwijn met toegevoegd CO2 voor de bubbel. Sinds 2000 schakelt een nieuwe generatie producenten — vooral in sub-zone Lima en Monção — om naar serieuze single-varietal Loureiro en Alvarinho. Deze "new wave" Vinho Verde scoort steeds vaker in internationale recensies.

Vinho Verde ligt op het Atlantische uiteinde van Iberia: regenrijk (1200-1500 mm per jaar — meer dan twee keer de Douro), koel, en bergachtig. Granietbodems geven mineraliteit. De wijngaarden zijn historisch een mengvorm van wijnbouw en groente/fruit-teelt — druiven groeien hoog op pergola's of pisas (palen), zodat eronder ruimte blijft voor andere gewassen. Sub-zone Monção-Melgaço (helemaal in het noorden, tegen de Spaanse grens) heeft een microklimaat dat ideaal is voor Alvarinho.

Loureiro is de hoofd-druif (vooral in Lima en Cávado) en geeft Vinho Verde zijn klassieke citrus, witte bloemen en perzik-noten. Alvarinho (in Spanje Albariño) is de premium-druif van Monção en levert vollere, complexere wijnen die in Portugese stijl zelden hout zien. Trajadura wordt gebruikt in blends. Voor rood: Vinhão (de inktzwarte druif voor de oude rode Vinho Verde, vrijwel uitsluitend lokaal gedronken).

Quinta de Soalheiro en Anselmo Mendes domineren de Alvarinho-scène in Monção. Aphros van Vasco Croft is een biodynamische pionier voor Loureiro. Casa de Vila Verde, Casa de Vila Nova en Quinta da Aveleda vertegenwoordigen het bredere midden-segment. Coöperatie Adega de Monção verwerkt grote volumes; voor entry-level is dat relevant.