Argentina

Spaanse missionarissen plantten de eerste druiven in de zestiende eeuw rond Mendoza voor sacramentswijn. De moderne sector ontstond in de negentiende eeuw met Italiaanse en Spaanse migranten — meer dan een miljoen Italianen vestigden zich in Argentinië en brachten wijnbouw-kennis mee. Malbec werd in 1853 vanuit Frankrijk geïntroduceerd door de Franse agronoom Michel Pouget.

Lange tijd was de productie gericht op massale binnenlandse consumptie van eenvoudige tafelwijn. Vanaf 1990 schakelde Argentinië om naar kwaliteit en export, met Malbec als ambassadeur. Sinds 2000 is de export meer dan vertienvoudigd.

Argentinië's wijnstreken liggen voornamelijk in de westelijke Andes-uitlopers, op grote hoogte. Mendoza ligt op vijftienhonderd meter, Salta-streek tot drieduizend meter — de hoogste commerciële wijngaarden ter wereld. Het klimaat is droog, zonnig en koud 's nachts (groot dag-nacht-verschil), wat zorgt voor diepe kleur en behoud van zuren. Bijna alle wijnbouw is afhankelijk van irrigatie uit Andes-smeltwater.

Malbec is de signatuur-druif (vijfentwintig procent van het areaal), gevolgd door Bonarda (tweede meest geplant), Cabernet Sauvignon en Syrah. Voor wit is Torrontés de Argentijnse specialiteit — aromatisch, met perzik- en jasmijn-noten. Hoogte en het arido klimaat geven zelden druk- of schimmel-problemen, wat Argentinië gunstig maakt voor biologische wijnbouw zonder veel ingrijpen.

Wijn hoort bij asado (Argentijnse barbecue). Malbec en gegrild rundvlees is zo iconisch als Sauvignon en oesters. Argentijnen drinken steeds minder zuiver — van negentig liter per persoon in 1970 naar dertig liter nu — maar wat ze drinken is van hogere kwaliteit. Mendoza is een belangrijke wijntoeristische bestemming geworden.