Canada

Eerste serieuze wijnbouw in Canada begon in de negentiende eeuw rond Niagara, oorspronkelijk met inheemse en hybride druiven omdat Vitis vinifera het koude klimaat niet aankon. Pas vanaf 1975 — toen Inniskillin de eerste vinifera-licentie kreeg — schakelde Niagara om naar Europese druiven. Okanagan ontwikkelde zich vergelijkbaar in de jaren tachtig.

VQA (Vintners Quality Alliance) werd in 1988 in Ontario opgericht en in 1990 in British Columbia om kwaliteit en herkomst te beschermen. Icewine — geoogst bij minus acht graden of kouder — werd Canada's signatuur-export, met meer dan tachtig procent van de wereldproductie.

Niagara Peninsula ligt tegen de Niagara Escarpment en wordt beschermd door Lake Ontario, dat als enorme thermische buffer werkt: 's zomers koeler, 's winters warmer dan het achterland. Klimaat is continentaal-koel met scherpe vorst-risico's. Okanagan Valley heeft een semi-aride continentaal klimaat met grote dag-nacht-verschillen, vergelijkbaar met Washington State. Sneeuw bedekt vaak de wijnstokken in januari — voor icewine een zegen.

Riesling, Chardonnay en Cabernet Franc zijn de Niagara-handtekeningen; voor icewine is Vidal Blanc de werkpaard-druif (winterhard hybride). Okanagan teelt Pinot Gris, Merlot en Pinot Noir voor stille wijnen. Het VQA-systeem heeft afgebakende sub-gebieden in beide provincies. Voor icewine schrijft VQA voor: minimum minus acht graden Celsius bij oogst, druiven worden bevroren geperst, restsuiker minimaal 35 °Brix.

Canadese wijncultuur is regionaal geconcentreerd. Toronto en Vancouver hebben sterke wijnscène; in landelijke gebieden is bier nog dominant. Niagara wine country is een drukke toeristische bestemming — drie miljoen bezoekers per jaar. Icewine wordt vooral geëxporteerd; Canadese consumenten drinken het zelden behalve bij speciale gelegenheden.